آژانس هواپیمایی اسطوره بیستون

آرامگاه فردوسی

21 بهمن ، 1400
اسطوره بیستون
0 کامنت

درباره حکیم ابوالقاسم فردوسی:

ابوالقاسم فردوسی توسی شاعر حماسه سرای ایرانی است که در سال 329 هجری قمری در توس، خراسان چشم به جهان گشود و در سال 416 هجری قمری در گذشت.

وی به القاب دیگری همچون حکیم سخن، حکیم توس و ستاد سخن نیز شهرت دارد. برجسته ترین اثر او شاه نامه کتابی است که در آن حدود 60000 بیت وجود دارد و از آن به عنوان یکی از بزرگترین سروده های حماسی جهان یاد می شود که نتیجه دست کم 30 سال رنج و تلاش فردوسی است.

آرامگاه فردوسی:

حکیم اوالقاسم فردوسی یکی از بزرگترین شاعران ایران و جهان، در طوس مشهد چشم از جهان فرو بست و اثر بی نظیر آن حاصل 30 سال تلاش وی در جهان به شاهکاری بی مانند تبدیل شد؛ بعد از مرگ فردوسی وی را در باغ خانوادگی دفن کردند، از آنجایی که دین فردوسی شیعه بوده در زمان های مختلفی مورد هجوم دشمنان شیعه قرار گرفته است و آرامگاه او را با خاک یکسان کرده اند اما باز هم بعد از آن آرامگاهی برای فردوسی می ساختند؛ قاضی نورالله شوشتری از کسانی بوده که آرامگاهی برای فردوسی بنا می کند و بعد از آن به مرور زمان آرامگاه خراب می شود و زمین را گندم زار می پوشاند؛ در زمان ناصرالدین شاه، والی خراسان مامور می شود تا آرامگاه او را پیدا کند، بعد از پیدا شدن آرامگاه به طور موقت اتاقی کوچک ساخته می شود و در سال های بعد آرامگاه در زمان رضاشاه حدود سال 1313 با نظارت حسین لرزاده بنا می شود، متاسفانه آرامگاه استحکام کافی نداشته و در سال 1347 به دست هوشنگ سیحون بازسازی و تکمیل می شود؛ اکنون آرامگاه با شکوه حکیم ابوالقاسم فردوسی در شهر طوس قرار دارد و امروزه به عنوان یکی از جاذبه های اصلی و مهم مشهد شناخته می شود.

آرامگاه مهدی اخوان ثالث:

آرامگاه فردوسی مجموعه ای در باغ بزرگی‌ست که شامل استخر، بنای یادبود، موزه می شود البته بخش موزه در زمان قدیم چایخانه بوده است و بعدا کاربری آن را تغییر داده اند؛ اکنون در این فضا آثار کشف شده از طوس به نمایش گذاشته می شود؛ در جلوی ارامگاه مجسمه ای بزرگ از حکیم ابوالقاسم فردوسی دیده می شود که برای یادبود و احترام بنا شد، این مجسمه توسط ابوالحسن صدیقی در همان زمان بازسازی بنا، ساخته شده است؛ لازم است از دیگر قسمت های مجموعه به آرامگاه مهدی اخوان ثالث اشاره کنیم، شاعر و موسیقی پژوه توانمند که البته جایگاهی متفاوت از حکیم ابوالقاسم فردوسی دارد اما به نوبه خود یکی از شاعران بزرگ ایران بوده است؛ وی در سال 1369 در تهران از دنیا رفت و از آنجایی که زاده مشهد بود او را در طوس، در قسمت غربی مجموعه آرامگاه فردوسی دفن کردند.

معماری آرامگاه فردوسی:

آرامگاه فردوسی بنایی با شکوه و تماما ساخته شده با سنگ است، آرامگاه به صورت چهارگوشه و از  مکعب های بزرگ سنگی بنا شده است؛ در چهار طرف بنای آرامگاه پلکان وجود دارد که بعد از بالا رفتن از آن ها شکوه بنای اصلی حس می شود، بنایی سنگی با ارتفاعی حدود 18 متر که نما و ستون های آن از سنگ مرمر پوشیده شده اند و در طرفین آن کتیبه هایی بزرگ روی بنا دیده می شود؛ طراحی سر ستون های بنا متاثر از تخت جمشید بوده و قرنیز و حاشیه هایی تزئینی دارد؛ روی کتیبه نمای جلوی آرامگاه دوازه بیت نخست شاهنامه حک شده است و در سه طرف دیگر آرامگاه کتیبه های دیگری از اشعار فردوسی دیده می شود، این قسمت اصلی ترین نمای بنا است، در اطراف هر کتیبه دو ستون قرار دارد و در هر ضلع نیز ستونی دیده می شود که مجموعا 12 ستون را تشکیل می دهند؛ در کتیبه ای دیگر در قسمت پایین تر بنا نوشته ای در مورد ساخت آرامگاه و بزرگداشت فردوسی دیده می شود.


اشتراک گذاری در شبکه های اجتماعی